Opublikowano

Seria „Wielkie problemy małych ludzi”

„Dobrze mieć przyjaciela”
autorka – Magdalena Młodnicka
ilustracje – Ola Makowska
„Nie daj się gnębić!”
autorka – Magdalena Młodnicka
ilustracje – Ola Makowska
„Uwierz w siebie”
autorka – Asia Olejarczyk
ilustracje – Ola Makowska
„W zgodzie ze sobą”
autorka – Asia Olejarczyk
ilustracje – Ola Makowska
„Strach ma wielkie oczy”
autorka – Magdalena Młodnicka
ilustracje – Beata Pękalska
„Jak to będzie w szkole?”
autorka – Asia Olejarczyk
ilustracje – Ola Makowska
wydawnictwo – JEDNOŚĆ
wiek 6-9 lat

Relacje w grupie rówieśniczej potrafią być dla dzieci prawdziwym wyzwaniem. Konflikty, wykluczenie, brak pewności siebie czy trudność w stawianiu granic, to codzienność wielu uczniów klas 1-3. Dlatego z ogromną przyjemnością przyglądam się serii książek od Wydawnictwa Jedność, które w prosty, konkretny i bardzo życiowy sposób pomagają dzieciom zrozumieć to, co dzieje się między nimi w szkole.

Książki dostałam od Wydawnictwa Jedność, honorarium wrzucam do skarbonki „na życie”…

To sześć tytułów skierowanych do dzieci w wieku 6-9 lat, które realnie wspierają w budowaniu relacji i radzeniu sobie z trudnymi emocjami:

„Dobrze mieć przyjaciela”

Ciepła, mądra opowieść o budowaniu relacji i o tym, co zrobić, gdy między dziećmi zaczyna się coś psuć. Pokazuje, że przyjaźń wymaga rozmowy, uważności i odwagi.

książkę kupisz tu:

„Nie daj się gnębić!”

Bardzo konkretnie tłumaczy, czym jest przemoc i jak reagować, gdy ktoś przekracza nasze granice. To książka, która daje dzieciom jasny komunikat: masz prawo czuć się bezpiecznie.

książkę kupisz tu:

„Uwierz w siebie”

Wzmacnia poczucie własnej wartości, które w grupie rówieśniczej jest kluczowe. Bez niego dziecko łatwo się wycofuje, rezygnuje z siebie i swoich potrzeb.

książkę kupisz tu:

„W zgodzie ze sobą”

Uczy stawiania granic i mówienia „nie” bez poczucia winy. To niezwykle ważna kompetencja, która procentuje nie tylko w szkole, ale przez całe życie.

książkę kupisz tu:

„Strach ma wielkie oczy”

Pomaga oswoić lęk, który często blokuje dzieci w relacjach i sprawia, że wolą się wycofać niż spróbować jeszcze raz.

książkę kupisz tu:

„Jak to będzie w szkole?”

Wspiera dzieci w odnalezieniu się w klasowej rzeczywistości i pokazuje, że każdy może znaleźć w grupie swoje miejsce.

książkę kupisz tu:

Ogromnym atutem tej serii jest to, że wszystkie historie osadzone są w realiach szkolnych, w klasie, na przerwie, wśród rówieśników. To dokładnie te sytuacje, z którymi dzieci naprawdę mogą się utożsamić. Dzięki temu książki nie brzmią jak moralizatorskie pogadanki, ale jak opowieści o ich własnym świecie.

W środku znajdziemy nie tylko fabułę, ale też konkretne wskazówki dla dzieci oraz komentarze specjalistów. To świetny punkt wyjścia do rozmowy, takiej spokojnej, bez oceniania, ale z próbą zrozumienia, co się właściwie wydarzyło i co można zrobić inaczej.

Czy te książki rozwiążą wszystkie problemy? Oczywiście nie. Ale potrafią znacząco ułatwić rozmowy, które prędzej czy później i tak trzeba przeprowadzić. A czasem to właśnie dobra historia jest najlepszym początkiem ważnego dialogu.

Jestem ciekawa, czy wasze dzieci dobrze odnajdują się w relacjach rówieśniczych, czy może właśnie teraz potrzebują trochę wsparcia?

Opublikowano

„Księga Rekordów Guinnessa 2026. Edycja piłkarska”

Księga Rekordów Guinnessa 2026. Edycja piłkarska
autor – OPRACOWANIE ZBIOROWE
wydawnictwo – OLESIEJUK
wiek 7-100 lat

Wyobraź sobie dziecko, które wpada do domu i mówi:
„Mamo, wiesz, że ktoś grał w reprezentacji przez 26 lat?”
I już wiesz, że wieczór masz z głowy…

Książkę dostałam od Wydawnictwa Olesiejuk, honorarium wydam na sport, który lubię najbardziej. Rower…

Od razu wam mówię, ta książka to nie jest spokojne przeglądanie. To jest: „Czekaj, muszę ci to przeczytać”. Bieganie po domu. Emocje, które sięgają zenitu. I sportowy wieczór murowany. Czy tego chcesz, czy nie 😉

książkę kupisz tu:

Bo jak tu usiedzieć spokojnie, kiedy czytasz to:

Ildefonso Lima Solá – 26 lat i 82 dni w reprezentacji Andory.

Messi – 26 meczów na pięciu mundialach i złoty finał w Katarze.

Lewandowski – 41 goli w jednym sezonie Bundesligi i te kosmiczne pięć bramek w 8 minut i 59 sekund.

Mbappé – 100 goli w Ligue 1 mając 22 lata i 91 dni

Mam nadzieję, że nic tu nie pokręciłam…

Obiecuję i nie obiecuję, że zapamiętam te liczby na długo. U mnie to bardziej „zakuć, powiedzieć, zapomnieć”. Ale jeśli wasze dzieci żyją piłką nożną, to one będą w siódmym niebie. Te rekordy ogarną w 3 minuty i wyrecytują obudzone w środku nocy.

Otwierasz na dowolnej stronie.

Nie musisz zaczynać od początku. Zawsze coś cię wciągnie. Jedna liczba, jedno zdjęcie, jedna historia. Przewracasz stronę i już masz nową ciekawostkę do rzucenia przy obiedzie.To jest książka, która żyje razem z dzieckiem. Wraca wtedy, gdy trzeba udowodnić, kto był szybszy, kto strzelił więcej, kto był najmłodszy…

A obok stoi Guinness World Records 2026.

Ta żółta cegła, którą widać z daleka. Działa tak samo, otwierasz gdzie chcesz i masz rekord z kosmosu, zwierząt, technologii, ludzkiego ciała, wynalazków. Tu też nie ma linearnej historii. Jest zachwyt. Jest „wow”. Jest niedowierzanie…

książkę kupisz tu:

To są książki, które nie mają końca.

Możesz do nich wracać sto razy i za każdym razem znaleźć coś, czego wcześniej nie zauważyłaś. Bo to nie są książki do przeczytania i odłożenia na półkę. To są książki do przeżywania. Do cytowania. Do sprawdzania, czy to naprawdę możliwe?

I jeśli w twoim domu mieszka mały (albo całkiem duży) fan piłki nożnej, uprzedzam, będziesz znać te liczby szybciej, niż myślisz.

Dlaczego warto sięgnąć po te książki?

⚽ bo jeśli dziecko żyje piłką nożną będzie w siódmym niebie

📊 bo rekordy wchodzą do głowy szybciej niż szkolne daty

📖 bo można otworzyć na dowolnej stronie i zawsze coś wciągnie

🔥 bo to gotowy przepis na sportowy wieczór i rodzinne rozmowy

Opublikowano

„Poznajemy emocje”, „Jak żyjemy w społeczeństwie”, „Miej odwagę, siłę i pewność siebie”

„Poznajemy emocje”
autor – Andrea Erne
tłumaczenie – Anita i Robert Jonczyk
ilustracje – Melanie Brockamp
„Jak żyjemy w społeczeństwie”
autor – Patricia Mennen
tłumaczenie – Anita i Robert Jonczyk
ilustracje – Markus Umbach
„Miej odwagę, siłę i pewność siebie”
autor – Patricia Mennen
tłumaczenie – Anita i Robert Jonczyk
ilustracje – Susanne Szesny
wydawnictwo – SAM
wiek 4-8 lat

Te trzy książki to nie jest ładna półkowa dekoracja. To punkt wyjścia do ważnych rozmów, które i tak kiedyś trzeba będzie odbyć. A teraz możecie to zrobić z młodszymi dziećmi. To są konkretne sytuacje, pytania i odpowiedzi, które porządkują świat młodego człowieka. Bez owijania w bawełnę. Bez udawania, że trudnych tematów nie ma.

Książki otrzymałam od Wydawnictwa Sam, otrzymane honorarium przeznaczę na wakacje w marcu…

Czasem dziecko siedzi naprzeciw ciebie i widzisz, że coś się w nim gotuje… tylko ono samo nie umie tego nazwać…

„Poznajemy emocje” rozkłada złość, smutek, strach czy radość na części pierwsze. Tłumaczy, co dzieje się w środku, dlaczego to normalne i co można z tym zrobić, żeby nie wylać wszystkiego na innych. Są pytania o to, kto może pomóc, kiedy jest trudno, i jak to wszystko zrozumieć, by poczuć się lepiej. To książka, która nie mówi: „uspokój się”, tylko: „zobacz, to ma sens”.

Wyobraź sobie zwykłą sytuację. Dwoje dzieci chce to samo. Każde ma rację.

„Jak żyjemy w społeczeństwie” pokazuje, skąd biorą się konflikty i co to znaczy kompromis. Dlaczego ludzie w ogóle żyją w grupach, czym jest współdecydowanie. Jest też temat praw człowieka i odpowiedzialności. Czyli nie tylko „bądź miły”, ale „rozum, że inni też mają swoje miejsce”. To książka o zasadach, które nie są karą, są sposobem, by wszystkim było łatwiej.

Nie wszystko się udaje i nie każdy jest taki sam i nie zawsze chcesz powiedzieć „tak”.

„Miej odwagę, siłę i pewność siebie” daje dziecku zgodę na różnienie się, na próbowanie, na porażkę. Jest wprost o tym, kiedy ważne jest powiedzenie „nie” i jak budować pewność siebie bez udawania, że wszystko jest idealnie. Jest też podjęty temat wykluczenia, mądrze, prosto i bardzo pomocnie. Bez straszenia. Z konkretem.

To książki idealne dla przedszkolaków, ale spokojnie sprawdzą się też w pierwszej i drugiej klasie. Mają mnóstwo okienek i to jest taka fajna forma dopełnienia, zarówno wizualna, jak i tekstowa. Dziecko zagląda, odkrywa, pyta. A ty masz gotowy punkt zaczepienia do rozmowy.

Mam pewność, że z tymi książkami czeka was mnóstwo rozmów. Czasem spokojnych, czasem troszkę trudniejszych, ale na pewno takich, które zawsze coś budują.

Dlaczego warto sięgnąć po te książki?

🌿 to konkretne sytuacje, pytania i odpowiedzi, które porządkują świat dziecka

💛 pomagają nazwać to, co „gotuje się” w środku

🤝 uczą kompromisu, współdecydowania i odpowiedzialności

💪 wzmacniają odwagę, siłę i pewność siebie, bez presji bycia idealnym

🪟 dzięki okienkom angażują i naturalnie zapraszają do rozmowy

Opublikowano

„Na grzbiecie jednorożca”

„Na grzbiecie jednorożca”
autorka – Mariangela Di Fiore
tłumaczenie – Milena Skoczko-Nakielska
ilustracje – Lisa Aisato
wydawnictwo – LITERACKIE
wiek 7-100

Nie powinnam była jej czytać przed snem. Zamknęłam… i długo jeszcze siedziałam w ciszy. Bo nagle wszystko, czym przejmowałam się tego dnia, wydało mi się kompletnie nieważne.

Książkę dostałam od Wydawnictwa Literackiego, a honorarium… tym razem wam nie zdradzę…

Vilja jest chora. Jej codzienność przenosi się do szpitalnej sali. I choć temat mógłby przytłoczyć, ta historia idzie w zupełnie inną stronę.
Tu nadal trwa dzieciństwo. Są klocki, rysowanie tęczy i statków piratów, wymyślanie zasad do gier, zbieranie drobnych nagród do przepełnionych szuflad. Jest ogromna potrzeba zabawy i jeszcze większa, by ktoś po prostu przyszedł i był.
Nie ma tu wielkich deklaracji. Jest zwykłe „pobądź ze mną”. I ono waży więcej niż wszystkie medyczne słowa.

książkę kupisz tu:

Najmocniejsze w tej książce jest to, czego autorka nie robi

Nie dramatyzuje.

Nie prowadzi nas w stronę łatwych wzruszeń.

Nie próbuje niczego upiększać.

Nie unika też nazywania rzeczy po imieniu. Tu pada słowo rak. Tu padają wszystkie trudne słowa, z którymi trzeba się po prostu oswoić.

Dostajemy dziecięce patrzenie na świat, proste, momentami zaskakujące. Dzięki temu każde zdanie brzmi prawdziwie. Tak, jakby ktoś naprawdę siedział na szpitalnym łóżku i opowiadał nam o swoim dniu.

Dziecko nawet w bardzo trudnym miejscu nadal myśli jak dziecko

Chce się bawić i śmiać. Tęskni za kolegami. Zastanawia się, czy przyjaźń wciąż tam na nie czeka.

My, dorośli, widzimy diagnozę.

Ono widzi klocki. Tęczę. Statek piratów.

I w tym zderzeniu perspektyw jest cała siła tej książki.

To książka bardzo potrzebna

Dla dzieci, które nagle znalazły się w miejscu, którego nie wybiera się z własnej woli. Może da im poczucie, że nie są w tym wszystkim same.

Dla ich bliskich, bo czasem łatwiej coś zrozumieć, kiedy zobaczy się świat oczami dziecka.

Ale też dla nas. Wiecie dlaczego?

Bo porządkuje perspektywę i przypomina, co naprawdę jest ważne.

Reszta naprawdę przestaje mieć znaczenie.

Lisa Aisato to mistrzyni obrazu

Czy muszę coś pisać o ilustracjach?

Jej ilustracje nie ozdabiają historii. One ją dopowiadają. Zatrzymują. Czasem są delikatne jak szept, a czasem uderzają jednym kadrem prosto w serce.

I znowu po zamknięciu książki siedzi się w ciszy…

Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?

✨ Bo mówi o chorobie bez dramatyzowania i bez upiększania.

✨ Bo nie ucieka od słowa rak, ale też nie odbiera miejsca dzieciństwu.

✨ Bo pomaga zrozumieć, że dziecko wciąż chce się bawić i śmiać.

✨ Bo po jej przeczytaniu wszystko inne na chwilę staje się kompletnie nieważne.

Opublikowano

„Opowieści Kapibary o przyjaźni”, „Opowieści Kapibary o złości”

„Opowieści Kapibary o przyjaźni”
„Opowieści Kapibary o złości”
autor – Tomasz Minkiewicz
ilustracje – Tomasz Minkiewicz
wydawnictwo – SBM
wiek 5–9 lat

Relacje to nie zawsze bajka z happy endem. Czasem jest fajnie, a czasem bardzo nie. Czasem ktoś nas odrzuca, nie rozumie, znika, a czasem… to my zachowujemy się nie fair i dopiero po czasie umiemy się do tego przyznać.

Książki dostałam od Wydawnictwa SBM, honorarium tradycyjnie rozpłynęło się w codziennym życiu…

Kiedy nagrałam ostatnio rolkę o tym, że relacje potrafią boleć, pomyślałam, jak bardzo chciałabym, żeby dzieci zaczęły to rozumieć trochę wcześniej. Nie po to, żeby je straszyć… tylko żeby było im łatwiej, kiedy coś nie wyjdzie.

I wtedy pojawia się Matylda. Kapibara, która przeprowadza się do nowego miasta z całym pakietem emocji. Jest odrobinka strachu. Jest nadzieja. I ogromna potrzeba, żeby ktoś powiedział: „chodź, usiądź obok mnie”.

I miałam podczas czytania jedną myśl… że właściwie każdy z nas kiedyś był taką Matyldą. Nowe miejsce. Nowi ludzie. I takie ciche pytanie w środku: czy ktoś mnie tu polubi?

książkę kupisz tu:

Przyjaźń nie zawsze uśmiechnięta

Pierwsza część pięknie pokazuje, czym naprawdę jest przyjaźń. Nie zawsze uśmiechnięta… tylko prawdziwa.

Z potknięciami.

Z niedomówieniami.

Z chwilami zazdrości.

Z małymi rozczarowaniami.

Z uczeniem się siebie nawzajem.

To nie jest historia, w której wszystko układa się od razu. To opowieść o tym, że relacje buduje się powoli. I że czasem coś zaboli, zanim zacznie być naprawdę dobrze.

książkę kupisz tu:

Złość jest częścią relacji

W drugiej historii pojawia się złość. I bardzo dobrze, że się pojawia… bo złość jest częścią relacji, choć wielu dorosłych nadal próbuje ją w dzieciach wyciszyć.

Matylda złości się na siebie. Na przyjaciół. Czasem na rodziców. Sprawdza granice i uczy się, że emocje nie są ani dobre, ani złe… są informacją.

To bardzo mądre i bardzo potrzebne. Bo kiedy dziecko zrozumie, że złość nie jest czymś „złym”, tylko sygnałem, łatwiej mu będzie ją oswoić.

Proste. Życiowe. Prawdziwe.

Lubię takie książki. Proste, życiowe, bez udawania mądrości. Takie, które pokazują dziecku, że w relacjach raz jest lekko, a raz trudno. I że jedno i drugie jest po prostu normalne.

Dla dzieci, które są na początku przygody z czytaniem. Starsze przedszkolaki i młodsi szkolniacy odnajdą się tu bez problemu. Tekstu jest akurat tyle, żeby nie zniechęcić, a treść naprawdę wciąga.

Dla mnie to książki na ogromny plus. Czekam na więcej i z całego serca wam polecam.

Ps. Kosztują grosze. Nie macie żadnej wymówki 😉

Dlaczego warto sięgnąć po tę serię?

✨ pokazuje, że relacje potrafią boleć i że to normalne

✨ uczy, czym naprawdę jest przyjaźń

✨ oswaja złość i tłumaczy, że emocje są naturalną częścią relacji

✨ wspiera dzieci w nowych sytuacjach i zmianach

✨ pomaga zrozumieć, że każdy z nas czasem jest taką Matyldą

To książki, które nie straszą życiem. One po prostu uczą, jak przez nie przechodzić.

Opublikowano

„Moje ciało”, „Dinozaury” – książki 3D

„Moje ciało. Książka 3D”
„Dinozaury. Książka 3D”
wydawnictwo – AWM
wiek 6-10 lat

Powiem wam coś… jeśli słyszycie moje „wow”, to wiedzcie, że ja tego słowa nie rozdaję na prawo i lewo. A tu było autentyczne. Takie z uniesioną brwią i natychmiastowym: „chodź, musisz to zobaczyć”.

Książki dostałam od Wydawnictwa AWM, honorarium już dawno wydałam na przyjemności…

książkę kupisz tu:

książkę kupisz tu:

Zaczynamy od ciała

i gwarantuję, że po tej książce pytanie „a gdzie ja mam żołądek?” raczej już nie padnie. Dziecko otwiera, zagląda i ma wszystko poukładane: kości, narządy, całe to nasze wewnętrzne zaplecze. Trójwymiar robi robotę. Nagle to, co było abstrakcją z obrazka, staje się przestrzenne, realne, namacalne.

Do tego okienka z ciekawostkami, które aż proszą się o otwieranie. Konkretna wiedza podana tak, że chłonięcie jej to czysta przyjemność. Bez nadęcia. Bez chaosu. Z pomysłem. A jeśli chodzi o efekt wizualny… ja już chyba nic nie muszę mówić.

Ponad 40 powodów do zachwytu.

Dinozaury już wam niedawno pokazywałam, ale momentalnie skończył się nakład, więc dziś mogę rzec tylko jedno: przed wami ponad 40 gatunków w jednym miejscu. Jedne wielkie jak blok. Inne szybkie. Jeszcze inne zębów miały zdecydowanie za dużo.

Krótkie fakty pomagają szybko połapać się, kto tu rządził miliony lat temu. I dlaczego ten świat wciąż tak działa na dziecięcą wyobraźnię. Tu jest przestrzeń, ruch, możliwość zajrzenia „pod spód”. To nie jest bierne oglądanie. To eksploracja.

„Wow”, które coś znaczy.

To chyba jedna z najkrótszych moich recenzji, bo chyba zachęcać już was więcej nie muszę. To są książki, które dzieci otwierają i… przepadają. A dorośli stoją obok i też robią swoje ciche „wow”.

Więc biegnijcie… i obyście zdążyli.

Bo coś czuję, że nakład rozejdzie się w mgnieniu oka.

Dlaczego warto sięgnąć po te książki?

🧠 bo wiedza jest konkretna, uporządkowana i podana w atrakcyjny sposób

🔎 bo okienka z ciekawostkami wciągają bez reszty

🦖 bo ponad 40 dinozaurów w jednym miejscu to marzenie wielu dzieci

Opublikowano

Rob &Ot „Misja kąpiel”, „Chcesz się pobawić?”

„Rob & Ot. Misja kąpiel”
„Rob & Ot. Chcesz się pobawić?”
autor – Jaume Copons
tłumaczenie – Agata Picheta
ilustracje – Liliana Fortuny
wydawnictwo – DEBIT
wiek 5–8 lat

Te książki robią jedną rzecz naprawdę dobrze: uczą dzieci czytać, ale tak, że one nawet nie zauważają, że właśnie się uczą. I to jest ich największa siła.

Książki dostałam od Wydawnictwa Debit, a honorarium tym razem wydam na siebie w całości…

Dwie kolejne części właśnie dołączyły do serii. Teraz są cztery i to naprawdę dobry moment, żeby zacząć od początku… albo od środka, albo od tej, którą dziecko pierwszą złapie z półki. Każda opcja jest dobra i każda działa.

książkę kupisz tu:

książkę kupisz tu:

Roboty, które nic nie wiedzą

Bohaterowie to dwa małe roboty, które nie wiedzą o świecie absolutnie nic. Trafiają do domu Uli i od tej chwili wszystko jest dla nich zagadką: kąpiel, zabawa, zwierzęta, sprzątanie, przyjaźń…
Ula, krok po kroku, tłumaczy im rzeczy oczywiste dla nas, a dzieci mają z tego ogromny ubaw, bo roboty potrafią pomylić mysz z psem, nie wiedzą, do czego służy wanna i są szczerze zdziwione, że klocki… same nie wracają do pudełka.
I właśnie w tym tkwi siła tej serii. To są książki do nauki czytania w takim przebraniu. W postaci zwykłej, śmiesznej historii. Dziecko nie czuje, że musi ćwiczyć, tylko chce wiedzieć, co te roboty znowu wymyślą.

Tekst, który pomaga, a nie przeszkadza

Proste, krótkie zdania.
Duża, czytelna czcionka.
Dużo dialogów, mało tekstu na stronie.
Dziecko nie walczy z literami, tylko czyta, bo fabuła je niesie. To idealne książki na pierwsze samodzielne czytanie. Dla dzieci, które już znają trochę litery i zaczynają składać wyrazy. Spokojnie od 5-go roku życia.

Jest tempo, żarty i fabuła

Nie ma nudy, nie ma dydaktyzmu. Jest tempo, są żarty i jest historia.
Każdą część można czytać osobno. Na początku zawsze jest krótkie wprowadzenie: kto jest kim i o co chodzi. Można wziąć dowolny tom, otworzyć i czytać.
Ale jeśli zapytacie mnie, powiem, że warto zacząć od początku, bo wtedy historia po prostu ciekawiej się toczy.

Sprawdzona w boju

Dwa pierwsze tomy pożyczyłam kiedyś znajomym. Feedback był krótki i konkretny:
„Ula, to jest genialne. Zadziałało.”
I tyle, moi drodzy, w temacie…

Tytuły serii:

1️⃣ Dwa roboty

2️⃣ Wyjątkowy przyjaciel

3️⃣ Misja kąpiel

4️⃣ Chcesz się pobawić?

Dlaczego warto sięgnąć po tę serię?

🤖 bo uczy czytania przy okazji

📖 bo tekst jest prosty, ale nie głupi

😂 bo dzieci autentycznie się śmieją

⚡ bo fabuła wciąga bardziej niż ćwiczenia

🧠 bo dziecko samo chce czytać dalej

Opublikowano

„Hotel dla uczuć. Zeszyt ćwiczeń”

„Hotel dla uczuć. Zeszyt ćwiczeń”
autorka – Lidia Branković
tłumaczenie – Magda Witkowska
ilustracje – Lidia Branković

„Hotel dla uczuć”
autorka – Lidia Branković
tłumaczenie – Emilia Kiereś
ilustracje – Lidia Branković, adaptacja Adelina Sandecka

„Miejsce dla Cieni”
autorka – Lidia Branković
tłumaczenie – Izabela Wasilewska
ilustracje – Lidia Branković

wydawnictwo – KROPKA
wiek 6-9 lat

Kto nie chciałby być dyrektorem hotelu… ale nie takiego z recepcją, lobby i nudnymi kluczami na breloczku. Tylko takiego, w którym zamiast gości melduje się Złość, Smutek, Wstyd, Radość… W hotelu, w którym nie sprząta się pokoi, tylko myśli. Nie wymienia się ręczników, tylko nadaje nazwy temu, co gniecie w środku. I nagle dziecko dostaje klucze… „To twoje miejsce. Ty tu decydujesz”.

Książki dostałam od Wydawnictwa Kropka, a honorarium zabieram w daleką podróż…

Ten zeszyt ćwiczeń pokazuje dziecięce emocje takimi, jakie są naprawdę. Czasem są zapłakane, czasem wściekłe, czasem ciężkie do uniesienia. Nie każe ich chować ani poprawiać. Nie mówi, że coś jest „nie tak”. Pomaga nazwać i zaprzyjaźnić się z każdą emocją, nawet tą najtrudniejszą.

ten zeszyt kupisz tu:

Rysowanie tego, czego nie da się pokazać palcem

Tu się rysuje to, czego nie da się pokazać palcem. Rozkłada się złość na części i sprawdza, skąd się bierze. Tu buduje się „zestaw ratunkowy” na dni, kiedy w środku jest huragan i nie wiadomo, gdzie jest wyjście. I bardzo naturalnie uczy się empatii oraz wrażliwości.

Nie jak być miłym, tylko jak być prawdziwym

To są ćwiczenia, które nie uczą jak być miłym. One uczą, jak być prawdziwym. Jak zobaczyć to, co w środku, i nie udawać, że tego nie ma. Jak dać emocjom miejsce zamiast je wpychać do walizki bez etykiety.

Dwa skrzydła tego samego hotelu

Dwie pozostałe książki z tej serii są jak dwa skrzydła tego samego hotelu.

Pierwsza to piękna opowieść o mieszkańcach hotelu, pełna metafor, ale i konkretów, które działają niezwykle mocno na wyobraźnię.

Druga mówi o „cieniach”, czyli o lęku, wstydzie i trudnych myślach. Pokazuje, jak je zauważyć i nazwać, zamiast udawać, że ich nie ma.

tę książkę kupisz tu:

tę książkę kupisz tu:

Ćwiczenia do prawdziwego życia

Zeszyt ćwiczeń jest bardzo praktyczny, bo pomaga dziecku przećwiczyć to wszystko na sobie, w rysunkach, zadaniach i prostych ćwiczeniach, które potem łatwiej wykorzystać w prawdziwych sytuacjach. Motyw hotelu, pokoi i walizek jest po prostu genialny, bo dziecko od razu rozumie, o co chodzi i chce w to wejść.

A może to książki także dla dorosłych

W sumie tak się zastanawiam, czy to na pewno są książki tylko dla dzieci.

A może też i dla nas dorosłych.

Z pokojami, których dawno nie otwieraliśmy.

Bardzo jestem ciekawa… czy wiesz, kto dziś zameldował się u ciebie? ♥️

Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?

🗝️ bo oddaje emocje dokładnie takimi, jakie są

🎒 bo uczy nazywania tego, co „gniecie w środku”

🎨 bo pozwala rysować, rozkładać i oswajać trudne uczucia

🏨 bo metafora hotelu jest intuicyjna i wciągająca

Opublikowano

„Powrót Wyrzutków”

„Powrót Wyrzutków”
autorka – Agata Loth-Ignaciuk
ilustracje – Berenika Kołomycka
wydawnictwo – DRUGANOGA
wiek 5-9 lat

Dla mnie segregowanie śmieci to nie jest moda. To nie jest coś, co dobrze wygląda na stories. Bo to opowieść o czymś dużo głębiej. Naprawdę wierzę, że rzeczom można dać drugie życie… i że świat bardzo tego potrzebuje, bo tonie… W plastiku… W ubraniach założonych raz… W przedmiotach, które jeszcze wczoraj były nowe, a dziś już są do wyrzucenia

Książkę dostałam od Wydawnictwa Druganoga, honorarium zabiorę w podróż…

Ta historia opowiedziana jest z perspektywy rzeczy. Każdy rozdział to inny przedmiot, zużyty, zapomniany. Taki, który bardzo chce jeszcze być potrzebny, chce komuś służyć. Obok są dzieci, Tosia i Zyga oraz ich mama. Mama, która patrzy na świat inaczej niż większość z nas. Ona nie widzi „gratów”. Ona widzi możliwość. I to spojrzenie zmienia wszystko.

książkę kupisz tu:

Między wstydem a radością

Jest tu moment, który zostaje na długo. Dzieci idą z mamą, a ona zabiera ze śmietnika stary stolik. One rozglądają się nerwowo, czy ktoś nie patrzy. Jest wstyd. Trochę im głupio. A potem właśnie ten stolik staje się najfajniejszym miejscem na tarasie. Najbardziej lubianym. Ten kontrast między wstydem a radością jest boleśnie prawdziwy. I bardzo ludzki.

Wstyd znamy aż za dobrze

Autorka dotyka czegoś, co wielu z nas zna z własnego życia. Było to szybkie spojrzenie przez ramię. To ciche „czy ktoś widzi.” A zaraz obok ogromna satysfakcja, że nie pozwoliliśmy, żeby coś dobrego zniknęło tylko dlatego, że ktoś inny uznał to za śmieć. I to pytanie, które nie daje spokoju: jak to możliwe, że wstydzimy się ratować rzeczy… a nie wstydzimy się ich wyrzucać?

Piękna wizualnie i mentalnie

To książka piękna wizualnie, ilustracje tworzą naprawdę fantastyczny klimat. Ale jest też piękna mentalnie. Uczy, że takie drobiazgi naprawdę mogą zmienić świat. Jest podzielona na rozdziały w sam raz na jeden wieczór. Zabawna, lekka, a jednocześnie z tym takim drugim dnem i z ciepłem, które roztacza ta rodzina.

Ciepło, które zostaje

„Powrót Wyrzutków” nie moralizuje. Nie zawstydza. Zaprasza do myślenia. Do patrzenia uważniej.

Czy zdarzyło nam się kiedyś przynieść coś do domu ze śmietnika… albo z rzeczy używanych… wyprać, odnowić, naprawić i pomyśleć: „to idealnie do mnie pasuje„?…

Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?

🌍 bo mówi wprost: to nie moda, to odpowiedzialność

🪑 bo daje głos rzeczom, które chcą jeszcze być potrzebne

🎨 bo zachwyca ilustracjami i klimatem

❤️ bo zostawia z ciepłem i myślą, która pracuje długo po lekturze

Opublikowano

„Bury i Bary”, „Raz, dwa, psy cztery”

„Bury i Bary. Wilk z lasu i pies ze schroniska”
autorka – Aleksandra Struska-Musiał
ilustracje – Marta Rydz-Domańska,
wydawnictwo – BIS
wiek 5-9 lat

„Raz, dwa, psy cztery”
autorka – Agnieszka Elbanowska
ilustracje – Nika Jaworowska-Duchlińska
wydawnictwo – BIS
wiek 6-10 lat

Uprzedzam… jestem kociarą. Taką z tych, co gada do kota jak do człowieka. A jednak… w sercu jest pies. Owczarek niemiecki, który był z nami dwanaście lat. I do dziś, gdy myślę „dom”, gdzieś między kuchnią a kanapą widzę jego ogon. Dlatego gdy trafiły do mnie te dwie książki… o psach i jednym wilku… zrobiło mi się po prostu ciepło w środku.

Książki dostałam od Wydawnictwa BIS. Honorarium oddałam kotom.

Pierwsza historia prowadzi nas dwiema ścieżkami. Jedną biegnie wilk, drugą pies. Ten sam gatunek. Inne życie. Wilcze dziecko dorasta w norze, między rodzeństwem, zapachem ziemi i czujnymi oczami rodziców. Człowiek nie jest tu przyjacielem. Jest zagadką. Czasem zagrożeniem.

Jest piękna scena, gdy rodzice z małą dziewczynką spotykają wilcze szczenię… i nie pozwalają go dotknąć, by nie zostawić zapachu. Tyle w tym szacunku do natury.

Po drugiej stronie lasu rodzi się pies. Trafia do schroniska. Potem do domu. Uczy się kota, miski, zapachów kanapy i ludzkich emocji. Obserwujemy ich obu, od pierwszego oddechu… aż po ten ostatni. Ta książka naprawdę chwyciła mnie za serce.

książkę kupisz tu:

Cztery psy, jeden problem

A jeśli wasze dzieci mają ochotę na książkę pełną psich charakterów, zamieszania i przygód, gorąco polecam drugą historię: „Raz, dwa, psy cztery”.

Cztery psy. Schronisko. I decyzja… że tak dalej być nie musi.

Każdy z nich jest inny. Jeden kocha za bardzo. Drugi chce wolności. Trzeci próbuje zrozumieć, kim właściwie jest. Czwarty tęskni mocno.

Jest tu dużo energii, szalonych pomysłów, zabawnych dialogów, dużo śmiechu i trochę wzruszenia. Ale pod warstwą humoru kryje się coś poważniejszego. Pytanie o to, czy człowiek zawsze wie lepiej. I czy „mieć psa” naprawdę znaczy to samo, co „być dla psa domem”.

książkę kupisz tu:

Las i chodnik spotykają się w tym samym miejscu

Te dwie książki są różne jak dzień i noc. Jedna pachnie lasem. Druga miejskim chodnikiem. Ale spotykają się dokładnie tam, gdzie trzeba, w przekonaniu, że pies to nie jest dodatek do życia. To przyjaciel na całe życie.

Dla dzieci, które kochają psy.

Dla tych, które o nich marzą.

Dla tych, które kiedyś będą miały swojego przyjaciela na czterech łapach.

I trochę dla takich jak ja… kociar.

Dlaczego warto sięgnąć po te książki?

🐾 bo uczą, że dom to coś więcej niż miska i kanapa

🐾 bo pod humorem i przygodą kryje się mądra, czuła refleksja

🐾 bo zostają w sercu na długo po przeczytaniu